Pilit kong pinagkakasya
ang higit sa dalawapung mga letra
Baka sakaling may mabuo ako
na anim hanggang pitong talata
Na maglalarawan ng nilalaman
Ng kalooban ko at ng diwa
Nakatayo at nakabaling
sa gawing kanluran
Kahit alam ko naman na ang araw
ay
sumisikat sa silangan
Nag-aantay na sakaling
Bumuhos ang ulan
Umaasang mahugasan mga putik
Sa aking katawan
Libo-libong patak
‘Di man lang nabawasan
Ang dungis sa aking palad na ako din
Ang may
kagagawan
At ang bagwis ng hangin na umiihip sa kawalan
Hindi man lang dinala
Kahit konti kong kabigatan
At nang umabot sa suko at sukdulan
Doon ko lang naiintindihan
Na mali pang tumingin sa kaliwa o sa kanan
Maging sa baba kundi sa taas lamang
Mga lihim na luha ko ay iyong nabatid
Maging ang tahimik na hikbi ko
Ay tunay mong narinig
Minahal mong ako ng higit
Labis kaysa sa aking iniisip
Ako ang naghahanap
Subalit tinagpo mo ako
Kahit di karapatdapat
Para kang tubig sa isang uhaw na ilang
At kailanman alam ko na hindi ka magkukulang

No comments:
Post a Comment